← terug naar blog

Bootduik met MS Theo op de Grevelingen

Gepost op 2017-11-26 in Club Nieuws, Duikplaatsen door Christine

 

Met de MS Theo op de Grevelingen - 3 September 2017

 

Op een zondagmorgen vroeg vertrokken richting Brouwershaven. Weinig verkeer en een mooie zonsopgang  onderweg. Het weer zat alleszins al goed.

We waren netjes op tijd. Daar lag onze boot de MS Theo al te wachten. De ene duiker na de andere kwam zich aanmelden. Verrassend genoeg toch een aantal Belgen. Al het materiaal werd boven op het dek geplaatst. Stipt 9 u werd het anker gelicht en de motoren gestart. We waren vertrokken voor een dag op het Grevelingenmeer. Efkens genieten van het uitzicht. Langs de boot kwam een zeehondje piepen en zijn kopje boven water steken. Het werd zo langzamerhand tijd om ons materiaal te assembleren.

Na een uurtje varen kwamen we aan bij onze eerste duikstek, een eindje voorbij Dreischor Kokrif. Het was er heel rustig op het water, stralend weer en bijna geen wind.

Bij de briefing werd ons aangeraden om een kantduik te doen tussen de 5 en 7 meter. Na 60 minuten boven te zijn, en niet vergeten af- en aan te melden voor en na de duik. De sprong van de boot was vrij hoog. Henrik sprong er in zonder vinnen en trok ze aan in het water. Dat zag ik helemaal niet zitten en al zeker niet met een droogpak. Er zat een lichte stroming en dus vertrokken we tegen de stroom in. De ene kreeft na de andere, kleine, middelmatige en een aantal ferme castards staardden ons aan. Velen liepen ook gewoon over en weer voor onze neus. Twee fijne mooie zeenaaldjes kunnen observeren. Krabbetjes waren ook van de partij. Veel visjes, oesters en mosselen. Na een half uurtje keerden we om, mee met de stroom dus (en dat was zalig). Na exact 60 minuten terug bovengekomen aan de zijkant van de boot tegenover de ladder om op het schip te geraken. Die ladder was toch een lastig karweitje.

We wisselden de lege fles voor een volle. Dive, Eat, Sleep! Al kwam er van dat slapen of rusten niet veel in huis. Verhalen en ervaringen werden volop gedeeld met andere duikers. 

Na een uurtje gingen we weer varen naar de volgende duikstek. Ondertussen was er toch wel redelijk wat wind komen opzetten en zat er meer deining op het water. De zeilboten zoefden rond en langs onze boot. 

Onze 2de duikstek was de “Toren van Bommenede” ergens te midden van het meer. Deze plaats werd gevormd door de overblijfselen van een toren, toen dit deel van het eiland nog niet onder water stond. De briefing gebeurde deze keer door de schipper zelf. Er waren strikte regels en aanwijzingen. We mochten beneden vooral niet van de stenen afwijken, goed uitkijken bij de opstijging voor passerende boten, de diepte in het oog houden, het ankerketting als orienteringspunt gebruiken en liefst ook voor de opstijging.

We sprongen het water in. Hier was het al wat peddelen om bij je buddy te blijven. We gingen snel naar beneden. Het was er vrij donker maar wel heel mooi. Heel erg ongerept, prachtig begroeid, iets minder kreeften maar wel serieus grote, een paling, veel krabbetjes,…

Ook beneden zat er behoorlijk stroming zodat we af en toe moesten keren om niet van de stenen weg te drijven.

De ankerketting was meer dan welkom als orientatiepunt. We zagen onze luchtvoorraad ook wel iets sneller zakken dan gewoonlijk. Uiteindelijk hebben we toch dik 56 minuten gedoken tot max. 11 a 12 meter.

Terug aan boord was het tijd om alles op te ruimen. We moesten nog een eindje varen naar de haven. 

 

We hebben een prachtige dag gehad en mooie duiken op plaatsen waar je anders nooit geraakt.